Bij transities in het publieke en maatschappelijke domein is van alles gelijktijdig in beweging: binnen organisaties, tussen organisaties en over bestuurslagen heen. Initiatieven en samenwerkingen lopen naast elkaar en opgaven raken steeds sterker met elkaar verweven.
In de praktijk blijkt het lastig om transities bestuurbaar te houden wanneer keuzes niet expliciet in samenhang worden gemaakt. Verantwoordelijkheden, besluitvorming en uitvoering lopen door elkaar heen, waardoor sturen steeds complexer wordt.
Ik help organisaties om complexe transities bestuurbaar te maken, zodat besturen, directies en management richting kunnen houden en besluiten kunnen nemen, ook wanneer de uitkomst nog niet vastligt.
In politiek-bestuurlijke contexten is het geen uitzonderlijke situatie dat de bestuurbaarheid onder druk komt te staan. Iedereen handelt zorgvuldig en neemt verantwoordelijkheid, maar doet dat in een veld waarin meerdere opgaven, belangen en verwachtingen samenkomen.
Juist door die complexiteit wordt het steeds lastiger om scherp te blijven op wat nu besluitvorming vraagt, wat op uitvoerend niveau thuishoort en waar expliciete keuzes nodig zijn. Er gebeurt veel, maar zonder samenhang en eenduidige richting ontbreekt houvast om te sturen.
Ik ondersteun bestuurders, directies en managers bij het herstellen en versterken van bestuurbaarheid. Niet door de transitie over te nemen, maar door samen scherp te krijgen waar de transitie in de kern over gaat, welke keuzes nu aandacht vragen, hoe rollen en verantwoordelijkheden moeten worden belegd en hoe de sturing moet worden ingericht.
Zo ontstaat ruimte om focus aan te brengen en verantwoordelijkheid te kunnen dragen, ook wanneer nog niet alles vastligt. Bestuurbaarheid gaat daarbij niet over controle, maar over houvast: weten waarop gestuurd wordt en waar ruimte nodig is.
Mijn aanpak is compact en gefaseerd. Niet als vast stappenplan, maar als manier om inzicht en richting te creëren in een werkelijkheid die al in beweging is.
Inzicht – scherp krijgen wat er speelt en waar spanning zit.
Richting – expliciete richtinggevende keuzes maken en eigenaarschap beleggen.
Versnelling – koers houden en bijsturen waar nodig.
Verankering – sturing zo inrichten dat de organisatie zelfstandig verder kan.
Niet elke transitie doorloopt alle fasen. Soms is bijstelling nodig. Soms vertraging. En soms is de conclusie dat doorgaan op deze manier niet verantwoord is. Ook dat is regie.
